Introducing to Portlet, Part 1, Definition

Definition
==========
Portal
------
A portal is a Web-based application that provides personalization, single sign-on, and content agrregation from different sources, and host the presentation layer of information systems.

The Portal's Basic architecture
-------------------------------




The portal Web application processes the client request, retrieves the portlets on the user's current page, and then calls the portlet container to retrieve each portlet's content. The portlet container provides the runtime environment for the portlets and calls the portlets via the Portlet API. The portlet container is called from the portal via the Portlet Invoker API; the container retrieves information about the portal using the Portlet Provider SPI (Service Provider Interface).

Page
----
The portal page itself represents a complete markup document and aggregates several portlet windows.

Portlet
-------
A portlet is a Java-based Web component that processes requires and generates dynamic content. The content generated by a portlet is called a fragment, a piece of markup language e.g., HTML, XHTML, WML, adhering to certain rules.

Portlet container
-----------------
A portlet container runs portlets and provides them with the required runtime environment. A portlet container contains portlets and manages their life cycles.A portlet container is not responsible for aggregating the content produced by the portlets; the portal itself handles aggregation.

Concepts
========
Portlet life cycle
------------------
Init: initialize the portlet and put it into service
Handle requests: process and render requests
Destroy: put portlet out of service

Portlet interface
-----------------
init(PortletConfig config)
processAction(ActionRequest req, ActionResponse res)
render(RenderRequest req, RenderResponse res)
destroy()

This information is excerpted from http://www.javaworld.com/javaworld/jw-08-2003/jw-0801-portlet.html

An Acheivement That I Long for

When I think about developing a product, I start with finding what are market's needs. Then, I start doing my research from that. After that, I look for technologies help me creating the product. I may need a plan to measure progress of product development. Finally, I need a selling plan. For the first project, I don't care about "Does my sales meet the target?" I need to prove that I can do it all from scratch and make it happen. Then, I gradually learn how to sell products or offer them to customers. It should be a small project that needs short development period and small development team or I can execute it alone. I think this thing can fresh up my life. And this is could truly be called as an acheivement of the first step of a young entrepreneur.

ชีวิตเล่นตลก

ดูเหมือนว่าชะตาชีวิตกำลังเล่นตลกกับเราอยู่ กับเราที่ตอนนี้อายุ 25 ปีบริบูรณ์แล้วและฝันที่จะบินไปเมืองนอกสักครั้ง ไม่เอาแบบว่าจ่ายตังค์แล้วบินไปเองนะ เพราะว่าถ้าจะทำอย่างนั้นตอนนี้คงทำได้แล้วล่ะ สุดท้ายแล้วโอกาสนั้นก็ยังไม่เป็นของเราอยู่ดี
ตอนย้ายงานก็มองหางานที่มีโอกาสไปทำที่เมืองนอก แต่พอย้ายมาแล้วปรากฏว่างานที่ทำมันไม่มีโอกาสไปเมืองนอกเลย
ปีที่แล้วสมัครทุน แต่ว่าสอบภาษาอังกฤษไม่ผ่าน ซึ่งมันก็สมควรอยู่ แต่นั่นยังไม่ใช่ครั้งที่ใกล้เคียงความจริง
พอย้ายงานอีกครั้ง อยู่ดีๆทางลูกค้าก็เดินมาบอกว่าจะส่งไป Copenhegen ประมาณ 6 สัปดาห์ ฝันหวานได้เพียงชั่วข้ามคืนฝันก็ต้องมลายไปเพราะเขาบอกว่าหัวหน้าที่ดูแลอยู่ไม่ให้ไป ในทีมมีงานมากถ้าเราไปก็จะไม่มีคนทำ
หลังจากนั้นอีก 5 เดือน เราได้รับหนังสือตอบรับจากมหาวิทยาลัยใน Sweden แต่ก็ยังไม่วายมีอุปสรรคอีกจนได้ คือเรื่องการเงินเรายังไม่พร้อม ถ้าตัดสินใจไปน้องคงต้องลำบาก แล้วเราก็ต้องเป็นหนี้ ประจวบกับได้ข้อเสนอจากพี่เบสท์พอดีว่าจะให้เข้าไปเป็น AGM ให้กับ Thai Smart Card ต้องคิดไม่ตกอยู่เป็นอาทิตย์เลย สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าจะรองานพี่เบสท์ซึ่งยังไม่รู้แน่นอนว่าจะได้หรือไม่
ระหว่างนี้เราได้สมัครงานไปที่ DST ด้วยซึ่งเป็นบริษัทที่ทำ IT ให้กับธุรกิจทางด้านการเงินจากอังกฤษ งานนี้มีโอกาสได้ไปดูงานที่ลอนดอน 3 เดือนด้วย แต่ว่ามันก็ยังเงียบอยู่
ล่าสุดทางโมทีฟได้ข้อสรุปกับ Fidelity บริษัทลูกค้าที่เราทำด้วยในปัจจุบันว่าจะส่งเรากับน้องเจี๊ยบไปทำงานที่มะนิลา 3 เดือน งานนี้ได้ไปแน่นอน เพียงแต่ยังไม่ชัวร์เรื่องระยะเวลาออกเดินทางเท่านั้นเอง แต่...
ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตอนนี้แหละที่ชีวิตมันเล่นตลกสุดๆ เรากำลังจะย้ายไปทำงานกับพี่เบสท์ ตอนนี้รอสัมภาษณ์รอบสุดท้ายอยู่ ถ้าได้งานนี้ก็คงจะต้องสละสิทธิ์การไปทำงานที่มะนิลาแน่นอน
มันตลกดีใช่มั้ยล่ะ สุดท้ายคงต้องยอมควักกระเป๋าตัวเองสำหรับการเดินทางครั้งแรกแล้วล่ะ

At the moment of making a decision

While I'm writing this journal, I have 2 choices of opportunities. After I finish this writing, only one choice will remain. I've been choosing between to accept the KTH's acceptance and to interview a job as an assistant general manager (AGM). The difficulty is I have to confirm my enrolment to the univerity by Friday 15th Apr whereas my interview day is Monday 18th Apr and it's uncertain.
At this moment, I've selected one choice. I decide to work for one more year. This is consider to be a very good opportunity in my life as an AGM of Thai SmartCard Company. I can feel my curiousity when I read an overview of smartcard in HowStuffWork. I'm curious to know everything about it. I read what smartcard is, what are required to implement a successful project of smartcard, or what are current issues on smartcard technology. I see a lot of opportunity after being AGM. It'll facilitate when I apply for MBA. It's not appropriate time for me to leave problems here and study in Sweden. My sisters haven't graduated. My parents can't afford for apartment rents. I don't collect enough money to live in Sweden for one year and a half. If I need to go I have to ask for help from my grandmother and aunt. Many things don't support for my education. I still have another chance in next year, the university will welcome me.
I've selected the most suitable choice for everyone in my family so whatever consequence after this moment I'll take it with my heart. During this year of work, I can try another examination of KorPor scholarship and improve my English grammar, writing, listening and speaking. Whatever will heppen from now on I'll not regret.

Visiting National Book Fair

Last week I went to National Book Fair at NCC with my boyfriend. We arrived the fair around noon. I knew that I was not bookworm so I walk around the fair, visited every booth looking for some books that I might interest. We spent over 1,000 at a booth of Tan-Set-Ta-Kij publishing. We bought many business books. But I knew that I still couldn't find a book that I really liked. I needed an unserious book that I could read at my leisure time. I needed a book releasing me from this real world to a world of imagination. Perhaps I will be back to the fair this weekend.